Decydując się na podłogę drewnianą, trzeba przede wszystkim wybrać między wykończeniem olejowanym a lakierowanym. Warto poświęcić tej kwestii dłuższą chwilę i przeanalizować zalety oraz wady każdej z opcji.

Podłoga lakierowana

Powierzchnie lakierowane łatwiej utrzymać w czystości niż olejowane, choć bywa, że bardziej widać na nich kurz. Lakier pokrywa drewno gładką warstwą, która oddziela je od otoczenia, dzięki czemu brud nie wnika w strukturę. Wadą jest większa widoczność rys — by je zamaskować, warto wybrać deskę szczotkowaną oraz lakier o mniejszym połysku (półmat lub mat). Podłogi lakierowane mogą się elektryzować i przyciągać kurz, a uszkodzeń nie da się naprawić miejscowo — renowacja wymaga zeszlifowania i ponownego polakierowania całej powierzchni.

Podłoga olejowana i olejowoskowana

Olej wnika w strukturę drewna i jej nie zamyka, dzięki czemu podłoga „oddycha”, przyjmuje i oddaje wilgoć, a powierzchnia nie elektryzuje się i nie przyciąga kurzu. Olejowanie podkreśla naturalne piękno i strukturę drewna. Taka podłoga wymaga częstszej konserwacji i jest bardziej chłonna — zabrudzenia trzeba usuwać szybko — ale po kilku latach starannej pielęgnacji staje się bardzo odporna na brud, a drobne uszkodzenia można naprawiać miejscowo, bez cyklinowania. Wariant olejowoskowany dodatkowo zabezpiecza deskę warstwą wosku, przez co jest łatwiejszy w czyszczeniu i rzadziej wymaga konserwacji niż podłoga wyłącznie olejowana.

Klasa drewna

Na koniec wybiera się klasę drewna — u większości producentów są dwie lub trzy (prime, rustic, country). Ustala się ją na podstawie usłojenia, barwy, struktury oraz liczby naturalnych cech, takich jak sęki. Klasa prime to deski o jednolitym wybarwieniu — bardzo eleganckie, choć przez to mniej wyraziste. Klasa rustic ma zdrowe, punktowo szpachlowane sęki i w połączeniu ze szczotkowaniem daje bardzo praktyczną podłogę, na której mniej widać ślady użytkowania. Klasa country to propozycja dla miłośników wiejskiego klimatu — z dużymi sękami i wyraźnym zróżnicowaniem kolorystycznym.